పోలీసు మంత్రి దిష్టిబొమ్మ (पोलीस-मंत्री पुतला)


ఒక దేశంలోని ఒక నగరంలో ప్రజలపై పోలీసుల జులం చేసినందుకు వారంతా కల్సి పోలీసు-మంత్రి దిష్టిబొమ్మను దహనం చేయాలని తీర్మానించుకున్నారు.

దిష్టిబొమ్మ మొహాన్ని వికృతంగా, భయానకంగా తయారుజేశారు.

కానీ సెక్షన్ 144 అమలుపరచి, పోలీసులు దిష్టిబొమ్మను స్వాధీనపరచుకున్నారు.

ఇప్పుడు పోలీసులకో సమస్య వచ్చిపడింది, దిష్టిబొమ్మను ఏం చేయాలి? అని. పోలీసోళ్ళు పెద్ద ఆఫీసర్ల దగ్గరు వెళ్ళి అడిగారు, “సార్! ఈ దిష్టిబొమ్మ అందరికి అడ్డుగా ఎంతకాలం ఉంటుంది? దీన్ని తగలెట్టటమో, లేదా ద్వంసమో చేసేసేదా?”

ఆఫీసర్లు అన్నారు, “మతిపోయిందా? మంత్రిగారి దిష్టిబొమ్మ ఇది. దీన్ని మనమెలా తగలెడతాం? ఉద్యోగంపై ఆశలు లేవా?”

ఇంతలో రామ్‍లీల రోజులు వచ్చాయి. ఒక పెద్ద పోలీసు ఆఫీసర్‍కు “బ్రెయిన్ వేవ్” వచ్చింది. రామ్-లీల్ వాళ్ళని పిలిపించి చెప్పాడు, “దసరా రోజున కాల్చడానికి రావణుడి దిష్టిబొమ్మ కావాలిగా మీకు? దీన్ని తీసుకుపోండి. దీనికి కేవలం తొమ్మిది తలలు తక్కువ, అవి మీరు పెట్టేసుకోండి.”

మైత్రి (मित्रता)


Translated version of HariShankar Parsai’s मित्रता

****

ఇద్దరు రచయితలు ఉన్నారు. ఇద్దరికీ అసలు పడేదికాదు, ఏవో గొడవలు. ఒకరినొకరు కిందకు లాగడానికి ప్రయత్నించేవారు. నేను వాళ్ళిద్దరి మధ్యా నెయ్యం కుదర్చాడానికి చాలా ప్రయత్నించాను కానీ, ఫలించలేదు.

నేనో రెండు మూడు నెలలు ఊర్లో లేను. తిరిగొచ్చి చూసేసరికి ఇద్దరూ పాలూ-నీళ్ళలా కల్సిపోయారు. ఒకేచోట కూర్చున్నారు. కలిసి టీ తాగుతున్నారు. గంటలకొద్దీ కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు. ఇద్దరి మధ్యా ప్రేమ పొంగింది.

ఒక మనిషిని, నేను అడిగా – “ఏం గురూ, వీళ్ళ మధ్య ఇంత గాఢమైన స్నేహం ఎలా? ఈ ప్రేమ వెనుక రహస్యమేంటి?”

జవాబు వచ్చింది – “వీళ్ళిద్దరూ కల్సి మూడో రచయితను కిందకు లాగటానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు.”

కులం (जाती)


Translation from Hindi. Original: HariShankar Parsai’s जाती.

****

కార్ఖానా మొదలయ్యింది. కార్మికుల బస్తీ తయారయ్యింది. నాయుడుపాళెం నాయుడుగారూ, బ్రాహ్మణపురం దీక్షితులగారూ కార్ఖానా పనులు చేసుకుంటూ, ఎదురుబొదురు బ్లాక్లలో ఉండడం మొదలెట్టారు.

నాయుడిగారి అబ్బాయి, దీక్షితులగారి అమ్మాయి వయసులో ఉన్నారు. ఇద్దరి మధ్య పరిచయం కలిగింది. పరిచయం ఇద్దరూ ఒకరినొకరు పెళ్ళి చేసుకోడానికి సిద్ధపడేంతగా పెరిగింది.

ఈ ప్రస్తావన రాగానే దీక్షితులవారు అన్నారు – “ఇది ముమ్మాటికి జరగని పని. బ్రాహ్మణుల పిల్ల నాయుడింట మెట్టటమా? కులం నాశనమైపోదూ?!”

అమ్మాయి-అబ్బాయి చిన్నపిల్లలు కాదనీ, చదువుకున్నవారనీ, వాళ్ళని పెళ్ళి చేసుకోనివ్వమనీ కొందరు నచ్చజెప్పారు. ఒకవేళ పెళ్ళికి ఒప్పుకోకపోతే, వాళ్ళు చాటుమాటున కలిస్తూ, సంబంధాన్ని పెంచుకుంటూ పోతే, అది వ్యభిచారమనిపించుకుంటుందనీ చెప్పారు.

దీనికి నాయుడిగారు, దీక్షితులు ఇలా అన్నారు – “అయితే అవ్వనివ్వండి. వ్యభిచారం వల్ల కులం నాశనం అవ్వదు. పెళ్ళివల్ల అవుతుంది.”

అన్నం. (रोटी)


This is my attempt to translate Shri HariShankar Parsai’s “Roti”.

***

ప్రజాస్వామిక రాజుగారు కూడా జహంగీరులాగా తన కోట బయట ఒక గొలుసు వేలాడదీశారు. ఎవరికైనా ఏదైనా ఫిర్య్దాదు ఉంటే ఆ గొలుసు లాగితే రాజుగారే స్వయంగా ఫిర్యాదు వింటారని దండోరా వేయించాడు.

ఒక రోజు, బక్క పల్చగా, నీరసంగా ఉన్న మనిషి స్థిరంగా నిలబడలేకుండా ఉన్న స్థితిలో వచ్చి, బలంలేని చేతులతో గొలుసును లాగాడు. ప్రజాస్వామిక రాజు వెంటనే కోట బాల్కనీలోకి వచ్చి అడిగాడు – “ఫిర్యాదుదారుడా! ఏం కావాలి?”

మొరపెట్టుకునేవాడు చెప్పాడు – “రాజా, నీ రాజ్యంలో మేమంతా ఆకలితో చస్తున్నాం. తినడానికి మెతుకు కూడా లేదు. నాకు అన్నం కావాలి. నేను చాలా రోజుల నుండి అన్నం తినలేదు. అన్నం కావాలని అడగడానికి వచ్చాను.”

రాజు సానుభూతితో ఇలా అన్నాడు – “సోదరా! నీ దీనావస్థ నా హృదయాన్ని ద్రవింపజేసింది. నీ తిండి సమస్య గురించి నేను ఈ రోజే ఒక ఉపసంఘాన్ని నియమిస్తాను. కానీ నీకో విన్నపం- “ఉపసంఘం రిపోర్టు వచ్చే లోపు నువ్వు చనిపోవద్దు.”

దండన (दण्ड)


(Note: The following is my translation of Shri HariShankar Parsai’s satirical piece “दण्ड”. I came to know about this prolific writer, only this evening. And since then, have been swimming playfully in the ocean of his satire and humour. I was too excited to talk about him and ended up trying my hand at his shorter pieces. I plan to work on the longer ones too, but for now, here are a series of post.

And yeah, Jai bolo Shri Parsai saab ki..  (alright.. jaiiiiii!))

*****

 ఒక కళాకారుడు ఏదో ఘోర అపరాధం చేశాడు. అతడిని రాజుగారి ముందు ప్రవేశబెట్టారు. రాజు, మంత్రిని అడిగాడు – “ఇతడికి మూడేళ్ళ శిక్ష వేస్తే సరిపోతుందా?”

మంత్రి అన్నాడు,”అపరాధము చాలా పెద్దది. మూడేళ్ళ శిక్ష అంటే చాలా తక్కువ.”

“అయితే పదేళ్ళు సరిపోతుంది.”

“పదేళ్ళు కూడా తక్కువ శిక్షే!”

“అలా అయితే, యావజ్జీవ కారాగారం”

“లేదు. అది కూడా సరిపోదు.”

“పోనీ, ఉరి వేస్తే?”

“లేదు. ఉరి కూడా తక్కువ శిక్షే!”

రాజు విసుక్కుంటూ అడిగాడు – “ఉరికి మించిన దండన ఏముందో, నువ్వే చెప్పు!”

మంత్రి అన్నాడు – ఇతగాడిని ఎక్కడైన కూర్చోబెట్టి ఇతడి ముందు వేరొక కళాకారుని పొగడాలి.”